گل درخواب:زیبایی طبیعت نشان دهنده زندگی وبدوخوب

 روزگاراست اماوقتی درخواب می بینی درمیان باغ پرازگل راه

 می روی مواظبی گلی زیر قدمهایت له نشود احساس می کنی تمام

 جهان دردست توست اماتوهنوز به قشنگی وزنده بودن وزندگی

 کردن رادربیداری پی نبردی.راستی زیبا بودن این همه گلهای

 رنگارنگ به  من وتو چی میگه؟من اینو فهمیدم که

بیاغمهارادورکن کینه وغصه خوردن راکناربگذاریم .دست دردست

 هم درمیان آفریده های خدابابوسیدن به گلهای همیشه   عاشق

 فریاد دوستت دارم سردهیم وبه گوش همه برسانیم تازنده

 هستیم بایدزندگی کنیم.

!دوستت دارم عشق ابدی من!

یأس:نگوکه نمی دانم .نپرس چرانگرانم زیراخودم هم کلافه شده ام

 نمی خواهم ازیأس حرفی بزنم اما همه چیزنشان دهنده ناامیدی

 است.خودم رادلداری میدم میگم نگران نباش درست

 میشه .دوباره خورشید به تو گرما میده وروزهای درخشان را

 بالبخند برات به ارمغان می آره اما اینها همش برای دل

 گرمی هست انگاری هرگزغم نمی خواد تمام بشه .خدا مرا از یاد

 برده فرشته های شادی ازدلم  بی خبر شدند .درصورتی که ماه

 ها منتظر پیک خوشحالی هستم .یعنی من بایددرحسرت باقی بمانم

 یااینکه من هم سهمی دارم.خدایا من همیشه به یادت هستم

  مراازیاد نبر خدایااگرسرنوشت این هست راضی ام به رضای تو

 خدا جون منوفراموش نکن

دلگیر:میدونی وقتی تنهایی به همه چی فکرمیکنی.بعدمی بینی

 واقعا"بی کسی .وبیشترنگران آینده میشی بعد به خودت میگی

 سهم من چی بوده ازاین زندگی ؟غم غصه یا ازدست دادن

 عضوی   ازخانواده ویا دوری کسی که ازجانت بیشتردوستش

  داری ونمتوانی نزدیکش باشی فقط باعشقش خودت رادل خوش می

 کنی هرگز ندیده و نمی بینی اما برایش می میری ومیدانی که

 رسیدن به اویک رویاشده شایدهم فراموشت کرده لعنت به

 تنهایی که همیشه منو دلگیر می کنه.راستی گاه گاهی مرا به

 یادمی آری اما من همیشه دوستت دارم وخواهم داشت

قفس:صدای قلبت راجزتوکسی نمی شنودفکری که درسرت هست کسی

نمی خواند.غصه دلت راهیچ کس نمی فهمد.مرگ تدریجی تورا

 جزخداکسی نمی داند.مثل مرغ عشق پریشان ونگران دنبال همدمت

 هستی.امامتوجه آن نیستی که عمرت می گذرد.توهنوزتک

 وتنهادرقفسی که خودت درش راقفل کردی وکلیدش رادست یکی

 دیگه سپردی ومنتظر می مانی تابه یادت بیفتدشایدازغصه

 خوردن ودرقفس بودن نجاتت دهدورویای باهم بودن رابه حقیقت

 برساند.اما زهی خیال باطل .توهمچنان درقفس می مانی

 تاروزگاربرایت تصمیم گیری کند

تنها:کسی نمی پرسدچراباخودت  حرف می زنی  هزگرکسی ازقلبت

 خبرنداره چندوقتی هست که دلم زندانی شده تنها درسلولش

  باخودش حرف میزنه مثل کسی که گم کرده ای داره بهانه

 میگیره گوشه گیرشده باکسی نمی خواهد همگام وهمراز باشه

 انگاری تمام غم های دنیا راداره.لبخندرا فراموش  کرده

 ازهمه فاصله گرفته.یواش یواش داره ازبین میره حس میکنم

 دیگر کسی مرا دوست نداره نمیدانم چی کارکنم.خودم را مثل آب

 روان به جریان بادوباران سپرده ام تاشاید هرچه زودتربروم

 سوی خدا خیلی دوست دارم پیش پدرم باشم یا پیش دوستم آه

 چقدردلم برای آنها تنگ شده . یعنی میشه دوباره با هم

 باشیم.خدا جونم من خیلی تنهام مراهم ببر خدای مهربون

طلوع:وقتی دلت میگیره دستت رابه طرف آسمان می گیری

وازخداکمک می خواهی درصورتی که میدانیم خداهمه جاهست بازبه

 آسمان نظاره می شویم ودرد دل می کنیم.مخصوصا"که چیزتازه ای

 رادرخودحس میکنیم یعنی عشق ومهرغریبه ای رابه قلب خودراه

 داده ایم وطلوع یک خورشید راکه پرازانرژی ومحبت هست به

 حریم خصوصی خودجامی دهیم.وبی خبر می شویم که چه خواهد شد

 اما این همان شیرینی عشق وطلوع زندگی تازه درکنار همدلت می

 باشد.آه نمیدانی که چقدردوستت دارم

نصیب:ناگهان به خودت می آیی می بینی دل بستی ونگران آینده

 می شوی اما نمیدانی چراوچگونه به اینجا کشیده شدی .من که

 عاشق بودم من که صادق بودم اماتونفهمیدی حتی نخواستی که

 بدونی من درباره توچی فکرمیکنم.من ازجنگ وجدال بدم میاد

 من حالا مثل پرنده بال وپرشکسته شدم که منتظر خوب شدن

وپردرآوردن هست .امااین خوب بودن ودوباره پروازکردن رابه

 چه قیمتی باید بپردازم به قیمت شکستن غرورم یا نادیده

 گرفتن اشتباهات من و تو نمیدانم چه میشود ؟شاید نصیب من همین

 هست که غمگین ودورازتوباشم تا توحرفهای دلم را نفهمی

 وصدای طپیدن قلبم را نشنوی!!؟

روزگار:صبرداشته باش دل گریان من.امروزفهمیدم واقعا"بی

 کسم.نمیدانم تاکی میتونم تحمل کنم.تنهایی را.راستی که

 روزگارچه بازی ها دارد.گاهی تورابه اوج میبره لحظه دیگر

 باسربه زمینت میزنه .تانتونی بلندبشوی  ساعتی خندان

 ساعتی دیگرگریه امانت نمیده کاش می فهمیدم چه کار باید

 بکنم .مثل شمع می سوزم آب می شوم امانای فریادزدن

 راندارم.مانندپرنده ای شدم که دردام صیاد گرفتار شده.

 غصه شده دوست وهمنشین من .خدایا چی کارکنم .توبه من صبر

 بده بتونم تحمل این همه غم راداشته باشم غیرازتوکسی

 راندارم.کمکم کن خداجونم

گل وطوطی :میدونی من همه گلهارادوست دارم عاشق گل وپرنده

 هستم. اماگل زرد آفتاب گردان راتوبا دستهای خودت کاشتی

 چی کارکنم؟نمی دونی گلهاش بازشده دارن به آسمان میگن پس

 کوکسی که منوکاشته وآب داده.انگاری حس کردند تودیگه

 نیستی با2 طوطی خوشرنگت چی کارکنم که بهانه تراگرفته

 اندوحرف نمی زنند بامن قهرکردند چیزی نمی خورند.بگوبااین

 همه گل وحیوان که باتو انس گرفته بودند چه جوری  می تونم

 فراموشت کنم.به طوطی هرچه میگم باز حرف توراکه یادش دادی

 میگه  راستی که خودپرنده زیبا بودی  که همه دوستت

 داشتند.من هم دوستت دارم عزیزم

فراموش:اگردیدی کمترمی نویسم  این نیست که فراموشت کردم.نه

 من سردرگمم نمیدونم چه کارکنم.دستم آلان در  دست غم هست هیچ

 چاره ای هم ندارم چون این راه رامن نخواستم سرنوشت

 اینطورنوشته شده بود گریه  دوست همرازهمدل من گشته وهنوز

 منتظرتونشسته ام شایدپیش خداضامن من  باشی وبخواهی که

 مراهم هرچه زودترپیش شما هابیاره .من این جاکسی را ندارم

 اماپیش توهم پدردارم هم خواهر دارم هم عمو هم دائی .توبه

 من قول دادی  تنهام نذاری منتظرت  هستم فراموشم

 نکن.هرچندمن یکی ازفراموش شدگانم

یاد:کاش اصلان متولد نمی شدم انسان نمیدونه چند ثانیه دیگه چه پیش می آید.راستی هرکسی رامی بینم غمی داره اماغم من خیلی  زیاده بی پدری بهترین دوست مرده. غریب. مخصوصا"نداشتن همراز.همدل.درکنارم واقعا"تنهاوبیکس ازحال خودم گریه ام میگیره خدایاکمکم کن جزتوکسی راندارم.بایادونام توازخواب بیدارمیشم ودرس وکارم رابافکرتوشروع میکنم.به  من قدرت  بده تاسرپابمونم خدایابه همه جوانها توان مبارزه باسختی هارابده وبعدش من که بنده ناامیدتوکه درهمه حال به یادت هستم نظری بنداز فراموشم مکن .چون جزتوکسی رانمی شناسم.متشکرم خداجون

نیاز:راحت حرفم را زدم آمدم بیرون استادچب چب نگاهم کرد.ودنبالم بدوبدوآمد گفت چراناراحتی من قفط

 سئوال کردم کاربدی بودمگه؟ گفتم آره شماحتما"به روانپزشک سر بزنید.وزدم بیرون .سوارماشین شدم

 اشک مثل باران تمام صورتم را خیس کرده بود نمیدانم چرااما دوست داشتم پدرم  درکنارم باشه یا یکی که

 منو بفهمه نمی خواستم جای محل کارودفتر پدرم رابه یکی دیگه واگذارکنم.استادم می خواست جای بابا

 کارکنه باوجود نیاز به کسی که کارپدرراانجام بده نمیدونم چرااجازه نمیدم کسی دفترش رااشغال کند .

آه خیلی دلم تنگ شده تنها باکی حرف بزنم واقع

واقعا" به تو نیازدارم عزیزم باورکن خیلی تنهاهستم.خیلی

خواب:نمیدانم چراهمیشه چیزهای خوب زود تمام میشه اصلا"دوست

 ندارم که تموم بشه.میدونی خیلی زیبا بود تودوربرم را پراز

 گل سرخ محمدی کرده بودی وبا کلمات دوستت دارم تزئین شده

 بودن  واقعا:معرکه بود .می ترسیدم دست به آنها بزنم چون نمی

 خواستم پژمرده بشه.این گلهاهمه مال من بود.سئوالی بود که

 من از توکردم.تونگاهی به من کردی گفتی نه مال عشقم

 هست.تا آمدم بپرسم کی هست از خواب بیدارشدم دیدم گلی

 نیست وتوهم نیستی  همش خواب بود.راستی گلها مال کی بود

قاصد.اگرمیدونستم اینقدرکه من به فکرتوهستم توهم مرا یاد میکنی دیگه غصه نمی خوردم.

میدونی دوست داشتم کبوترمی شدم وهروقت دلتنگ بودم می آ مدم پیشت وبرات ازدوری

ازتنهایی ازغریبی مهمترازهمه دوست اشتن می گفتم.اماغربت بین من وتودیواری بسیاربلندی

 کشیده که کبوترهاهم نمیتونه قاصد خوبی باشند. اما پیام دادم به کبوترهای دور حرم امام رضا

هرطوری شده پیغام مرابه تو برسانند.وبه تو بگن یکی هست اینجا که خیلی دوستت داره

 وهمیشه به فکرتوست عزیزم آیاتوهم مرا یادمی کنی.یااینکه فراموشم میکنی؟

خاطره:باهمه غروری که دارم میتونم باافتخاربگم تورا من دوست میدارم.

اگرصد بارمراارخودبرانی یامرابه خیانت محکوم کنی.

مراپیش این وآن رسواکنی.یاانکه بری با دیگری همدم بشی بازهم ترا می پرستم .

میدانی چرا؟

چون عاشق شدن را تو یادم دادی اصول وفاداری راتودرگوشم زمزمه کردی.

پس بدان عزیزم نمی خواهم خاطره باشم می خواهم درکنارت سردی وگرمی عشق را تجربه کنم.

توچه مرالایق بدانی یا ندانی من همیشه دوستت داشتم وخواهم داشت.

مهم نیست که غرورم رازیرپاگذاشتم ومیگذارم چون با تو متولدشدم وباتومیمرم.

این کلام اول وآخرمن هست عزیز بهترازجانم

ای کاش :درمیان همه ناراحتیها دلم هوای تورا کرده.

قلبم برای تو می طپه .هرکاری می کنم ساکتش کنم

 نمیشه عزیزم کجایی الان میخواهم پیشم باشی.

احساس باتوبودن منوسرپانگهداشته.نمیدونم چی

 کارکنم؟چشمم داره دیدش راازدست میده.

هرروزکه تموم میشه به خودم مگم فردا حتما"

می بینمش.اماانگاری دلت ازمن سیر شده دیگه بهانه منو نمیگره

دیگه با من مثل سابق حرف نمیزنی.داری فرارمیکنی.

ای کاش من هم مثل توبودم.اما نمیشه هرجاهستی باهرکی هستی

 برات آرزوی خوشبختیمی کنم.

امابدان همیشه دوستت دارم

گل سرخ : گل همیشه بهاربودی کجایی.به رنگ سبزو سرخ وزرد من

 بودی کجایی. تومی گفتی عزیز هرجاکه باشم .توهم همراه من

 میشی کجایی.منوبا درد وغم تنهاگذاشتی.گل سرخ گلستانم

 کجایی.توقول دادی منوبی تونذاری.مرا بی کس رها کردی

 کجایی .به هرجامینگرم جای توخالیست.دلم تنگ است زبهر تو

 کجایی

فرشته خدا:شاید بخندی اما من فکرمی کنم حقیقت دارد هرجوانی

 یا کودکی میمیرد می شود فرشته .چون واقعا"بی گناه پاک

 معصوم ودورازهمه گناهان وتجملات ظاهری این بوده وبا قلب پاک

 به سوی خدارفته آره فرشته زیبا ودوست داشتنی من اگه من

 لیاقت پیش توبودن را دارم سفارش مرا به خدا بکن خیلی

 دوست دارم درکنارت باشم می خواهم مثل سابق همه دورهم

 باشیم آخه بی توتنها وبی  کس شدم.آره افسانه عزیزم

 توفرشته پاک ملکوتی هستی مراازیاد نبر.پیش خدا ازمن اسم

 ببر.چون تو بهترین بودی شکوفه ی گلهای بهاری.دوستت دارم

خداحافظ:تمام زندگی یعنی روزی جداشدن .نفرت دارم ازندیدن وخداحا فظی کردن .دوست ندارم کسی جایی بره مخصوصا"که برای همیشه باشه تورا به خدا  تونروبرگرد.عزیزدلم خواهر خوبم نرو  من خیلی تنها میشم.خدایا بیارش . ام اکسی صدام رانمیشنوه افسانه گلم  عزیزم چه آروم وبی صدا مردی تو که رنگ خوشی را ندیدی  .چه ساکت وغریبانه دنیا راوداع کردی.چرا؟خدا بگو چرا بی گناه پاک معصوم مهربان ساده.دل رحم  وای چقدربدبختم که مرگ دوستم تاآخرین دقایقم دیدن ولحظه خداحافظی راباورنکردن.باشما هستم که نوشته منو می خونی همه ما رفتنی هستیم یکی دیر دیگر زود.سعی کنیم باهم مهربون باشیم مرگ حق هست اما چه میشد با لبخند باشد.نه با گریه .گریه پاک کننده قلبهاست امانه برای مرگ.خداحافظ غنچه پرپرشده من دو ستت دارم خواهرم.خداحافظ مرگ دوست متحرک

فریاد:دیگه چی داری که ازدست بدی.بهترین دوست خواهرت همرازت

 ازهمه مهمتر ازبچگی باهم بزرگ شدی امروزمرد.به کی  شکایت

 کنم.چطورتحملش کنم کجافریادبزنم .آخه چرااوفقط 23سالش بود.

سرکی فریادبزنم من  که هرروزدعاکردم.میگن خدابه حرف قلب

 عاشق گوش میده من که عاشق خوبیها دوستی ها دریاها زیبایی

 ها ازهمه بیشتر خداهستم پس چرا هرروزغمم بیشتر

 میشود.فریاد را با کی تقسیم کنم آه خیلی دلم غمگینه

 فریاد.فریاد

خدایاکمکم کن:نمازظهرراکمی دیرخوندم کارم زیادبودوقتی

 داشتم دعامیکردم.اشک درچشمانم جمع شدبرای اولین باربرای

 خودم ازخدا خواستم که کمکم کنه.منوازمنحرف شدن

 وفکربیهوده دورنگهداره. به من آنقدرقدرت بده که بتونم

 دوریعزیزم راتحمل کنم.خیلی سخته جدابودن .آره

 امیدم .نفسم.عمرم.ندیدن توبرام واقعا"دشوارشده این

 روزهادلم بهانه تورا میگره اماانگار زمین وزمان باهم یکی

 شدن تا من وتوهمدیگر را نبینیم.وای که خداکمکم کنه

فاصله:بین ومن توراه طولانی وجودداردعزیزم.

اماهیچ توجه کردی دلامون چقدربه هم نزدیک بودوهست آیا ازخودت پرسیدی

 چه حسی وجود داردکه دو(2)بیگانه ناآشنا بی خبر ازهمه جااین طورعاشقانه

به هم دل بستیم وهرچه زمان میگذرد دوست داشتن مون بیشتروبیشتر میشود.

ومن وتوماشدیم وفاصله این دوری راقلبهامون نزدیکترکرده ودوستت دارم را که اول

باشک وتردیدبود.حالا ازته دلت بیان میکنی.وبااطمینان میگی عزیزم بی تومیمرم.

 راستی میگی که بدون من نمیتونی زنده بمانی ؟یایک خیاله ؟کاش این فاصله هانبود

 نفس:هوای تازه صبح زود مرابی اختیار واداربه پیاده روی میکنه

 چه آفتاب خوبی طلوع کرده بعدازباران شدیددیشب نفس کشیدن

 چه دلپذیراست.اماتنهانفس کشیدن و کسی را که دوست  داری

 درکنارت نباشه دردآوره مخصوصا"که لمسش نکردی  فاصله 

 آنقدردوره که فقط بایادش میتونی نفس بکشی.چه خوب بود اینجا بودی

با هم قدم میزدیم.وتمام بدیهارازیرپا میگذاشتم.وگاه گاه چشم

 درجشم هم میدوختیم ودوستت دارم راتکرارمیکردیم وشایدبوسه

 ای دوزدکی به هم میدادیم.وای چی بگم اینها همش یک خیال پاک

ومعصومانه منه اما نفسم بی تونفس کشیدن خیلی مشکله بیاباهم

 ازخدابخواهم  که همه عاشقان رابه آرزوهایشان برساند.آمین

غروب:نفسم درنمیاد.قلبم تندتندمیزنه .بدون اینکه دست خودم باشه طرفه پنجره اطاق میرم

خیلی تنهام منتظرم.چشم به راهم هواهم دلش گرفته میباره باشدّت هم میباره بادیدن

 باران اشک ازچشمان سرازیرمیشه.باخودم حرف میزنم بارون بگوکی عزیزم رامی بینم

 تاکی بایدمنتظرباشم.امااگه اومنوفراموش کرده باشه چی؟اگه یکی دیگه راپیداکنه؟

اگه ازانتظارخسته بشه ؟اگه؟ اگه؟من میمرم.آر ه میمرم

پائیز:گلهای زیبا ی رنگارنگ که زینت بخش حیاط بود دیگر سرزنده نیست

 پژمرده وخشک شده انگاری امیدی برای زندگی نداره وقتی نگاهش می کنی

 دلت می گیره به خود میگویی چه زود تمام شد .سرسبزی و زیبایی گلهای حیاط.

راستی پائیز چه بی رحم است.همه سبزها را زرد شادابی راغمگین زیبایی را زشت

 به نمایش میگذارد.ویادآوری میکند.که زیبایی دنیاهرگزهمیشگی نیست.انسان بودن

 وزندگی کردن وزندگی دادن شرط است.آه گفتنش راحته اما من نمی خواهم پائیز باشم.

می خواهم بهار باشم زندگی کنم سرسبزوشاداب باشم.بخندم وبخندانم باهمه مهربان باشم

 عاشق باشم وعاشقم باشند.خوشبین باشم تاپائیزخجالت بکشد وزودتر برود.

من هم با خوشحالی فریادبزنم وای عشق من چقدردوستت دارم

به چه دل بستم:راستی به کدامین دیوارویادرخت یاانسان میشودمتکی بود

وقتی میدانی دیوار خراب میشود.درخت میشکند.یا انسان میمرد.

بعدبه خودمیگویی به خدا. همیشه باتوهست تکیه کن نه به توفخرمی فروشد

 ونه تو به او.کاش می شدهمه چیزبه همین سادگی بود.

وفکردوری چشم انتظاری روزوشب غصه خوردن.وکی کی کردن .

وبعدمی بینی عمرت گذشت هنوزمنتظری. حال بگو عزیز دلم توبه کی دل بستی

ببارباران توهم گریانی امشب.زدست  روزگارنالانی امشب.

نمیدونم چراحالم اینقدرگرفته دلم تنگه میخواهم باصدای

بلند گریه کنم. اما خجالت میکشم .نمیدونم چکارکنم.

هیچ چیزسرجاش نیست .با باران حرف میزنم میگم.

خوش به حالت باران چه راحت خودت را خالی میکنی

کسی نمی فهمه که داری گریه میکنی.آخه بارون جون

 منم غم دارم منم منتظرم منم تنهایم. منم دوست دارم

 مثل تو باقطره های دیگه همراه بشم.اما نمیشه او که

 منو ندیده خبری از حال من نداره نمیدونه که چقدردلم

براش تنگ شده شاید  هم بداند.

ببارباران دلم غمگینه امشب

آهنگ:سپده دم شنیدن ترانه دوست دارم 

خیلی دل انگیز وبه روح آدم آرامش میده.

اماپس من چراگریه میکنم ناخوداگاه اشک از

چشمانم سرازیرمیشه به خودم میگویم حتما"خواننده

 اهنگ خودش کسی رادوست نداشته که اینطور راحت بدون

بغض میگوید،دوست دارم.درصداش تمناغم یادوری ازهمه مهمتر

سوزش شکستن قلب وجود نداشت.معلوم بودکه دوری وندیدن

 یار راتجربه نکرده اگرغیراین بود حال مرا میدانست.

پی  میبرد.دوست داشتن یعنی مثل شمع وپروانه وار دورآن

سوختن  است.آه دلم تنگ براش