آغازبهارهمراباچهچه بلبلان

 وجوانه های سبزیها  وبازشدن 

 شکوفه های رنگارنگ ونوروز

 باستانی راکه نویددهنده

 زندگی تازه را میدهد

ازصمیم قلبم تبریک میگویم

وبرای یکایک شما دلی شادتنی

  سالم و دورازبدیها آرزودارم

نورزتان پیروزوهرروزتان

نوروزباددوستتان دارم

  یک دسته  گل سرخ بهاری تقدیم توباد

آوازه عشق آن قناری تقدیم توباد

صحراودمن که چشم تومی بیند

باهرچه گلهای ارغوانی تقدیم توباد

هرچه که برای خود من می خواهم

باعشق وصفای مهربانی تقدیم توباد

هرچه که دراین جهان پاک وزیباست

بارویش هرچه زندگانی تقدیم توباد

بابودن توهمیشه جان میگیرم

فرخنده سعید باستانی  تقدیم توباد

روزت همه نوروزباشادی وشعف

این قلب حقیر باعشق خدایی تقدیم توباد

نوروزمبارک ای هستی من

این روزسپندارتقدیم توباد

نوروزمبارک ای هستی من

این روزسپندارتقدیم توباد

خبرداری که امروز بی تو بودن چیست

 نهال غم به دل کاشتن

رهاکردن صداقت نیست؟

به صورت سرخی آتش

توسینه مردن ازحسرت

زخود پرسیده ای آیامقصرکیست؟

سه شنبه آخرهرسال چه آتشها به پاخیزد

غم وغصه زهر سینه برون گردد

ولی افسوس تنهایم

مثال شمع میسوزم

میان عاشقان رسوای رسوایم

امیدباتوبودن را زدست دادم

پریدن آرزوکردن زآتش را

دگرهرگز نمی خواهم

خبرداری که امروز بی تو بودن چیست

 نهال غم به دل کاشتن

رهاکردن صداقت نیست؟

به صورت سرخی آتش

توسینه مردن ازحسرت

زخود پرسیده ای آیامقصرکیست؟

      

                       من به چشم خوداورادیدم

نگاهه مهربانی داشت

غمی دردیدگانش بودکه همچون موج تلاطم  داشت

که انگار ازشانس بدش می گفت

طلوع هرسحربیدارنظربرهرکه می کردم

فقط اورا میدیدم.که غمگین است

به خودگفتم چه سنگین است

وجودم راغمش لرزاند

شبی تاریک که ماه هم همچومی تابید

زمین وآسمان رانورمهتابش رنگی  کرد

گل یاس هم به عطرش هی می نازید

بازدیدم که خیره گشته ومایوس

چشمانم رابه چشمانش دوختم

ناگفته هارابانگاهش گفت

من هم هرچه  درد ل بودگفتم

 ازآن  شب دیگرهرگزندیدمش

انگارخواب  بودورویا

اماچشمان مهربان وغمگین رابه من سپردورفت

من به چشم خوداورادیدم

نگاهه مهربانی داشت

غمی دردیدگانش بودکه همچون موج تلاطم داشت

.