میروم حی میروم شایدببینم باردیگر

آنکه دیروزیاورم بود

میروم میگردم هرجاروزوشب آنجاقدم زد

میروم برهرگذرگاه لحظه ای اورا ببینم

عاقبت بادسته گل روی سنگ قبرمشینم

دل گریان چشم باران روزباباهست امروز

روزمادردلشکته جسم خسته

آخرای بابافقط چندروز گذشته

غصه مادرنبودن روزباباسررسیده

دردلم زخم بزرگسیت

روزگاربی مروت توبگواین زندگی چیست

این همه تنهاماندن بی سبب بحرخداکیست

 مادرم روزت مبارک

ای پدرروزت مبارک

بوسه برگلهازدم من

تاکه به هردورساند

 مادرم روزت مبارک

پدرم روزت مبارک

میروی راحت برو ای کاروان

 من زغصه    ماند ه ام دراین جهان

 روزگاری شاد خندان بودلبم

حال از دست زمان پژمرده ا م

 یک زمانی گریه راجایی نبود

سربسردنیا اگرغم بود

هیچ باکی  نبود

ناگهان چون پتک کوبیدندسرم

 تارومار کردندازدوروبرم

درجوانی  داغ  هرچی دیده ام

گفتنش  خیلی  آسان   دردلم  رنجیده ام

زخم خورده همچوبیمارجزام

 منتظرروزمی شمارم کاروان

  تاکه رو زی  دل بسوزانی مرا

همسفرباخودکنی  تاآن جهان

 من سراپاگوش به فرمان توام

دست به دستت می دهم تاانتها

 زودبروای کاروان تندتربروای کاروان

خسته ام ازاین زمان

خسته ام از این وآن

میروی راحت برو ای کاروان

 من زغصه    ماند ه ام دراین جهان

 روزگاری شاد خندان بودلبم

حال از دست زمان پژمرده ا م

 یک زمانی گریه راجایی نبود 

 قاصدک  تنها نرو منوببرهرجامیری

قاصدک جزتوکسی   روندار م

 برای  درددل  های بی کسیم

سرم وروشونه کی  بزارم

قاصدک توروبه خداتنهام نزار

ببرم دیاریار

ببرم جا یی که دلهاپاک باشه

 صفاباشه توقلب هاشون خداباشه

توچشماشون حیاباشه

قاصدک نزارکه اینجابمونم

نمی خواهم ازبدیها را  بدونم

قاصدک منوببرآنجاکه گریه نباشه

دیگه حرفهای دورنگی نباشه

ببرم جايی فقط وفاباشه

ازپلیدی هاهمش جداباشه

مثل  یک دشت صاف وپاک

شقایق هاش رهاباشه

قاصدک اشکهای چشماموببین

صورت زردوبیکس راببین

منوهمراهت ببر

ببرم توشهرعشق

قاصدک تنهانرومنوببرهرجامیری

دستموبزارتودستت قاصدک

 تودیگه رهام نکن

ازخودت سوانکن

کوله باری ندارم

هرچه هست ونیستمو همیجاجامیزارم

من میام بابدیهام

یاکمی هم خوبیهام

قاصدک  تنها نرو منوببرهرجامیری

قاصدک جزتوکسی   روندار م

 برای  درددل  های بی کسیم

سرم وروشونه کی  بزارم

قاصدک توروبه خداتنهام نزار

ببرم

 یک نفر ازقلب ما عشق وصفارابرده است 

 بازبان دوستی  مهروفا را کنده  است

در میان دوست ودشمن تخم کین راکاشته است

 خنده شوق ازلبان مردوزن دوذدیده است

حرف     عشق وعاشقی را روی یخ حک کرده است

معنی صلح وصفا رادرزمین دفن کرده است

حسرت شادی به دلها  مانده است

دشمنی پرورده است

زندگی رابرهمه تنگ کرده است

هرچه خوبی وصداقت بود به گورش  کرده است

آرزوها مرده است

باحسدخوکرده است

هرچه داشتیم ونداشتیم رابه غارت برده است

راه راست رادردلش گم کرده است

مهرفرزندپدرراباجفا بگسسته است

 رنگ رخسار راببین مثل گل پژمرده است

 هرکسی  دورخودش میگرددوافسرده است

آرزو های جوانان تورویا مانده است

ای  خدادل مرده است

حرف نگفته مانده است

هرچه نامردی دراین دنیا که بود

 جانشین حرف حق ودلخوشی بنشسته است

شرم وحیا راخورده است

برکت زهرجابرده است

 قسم به هرچه درجهان بااسم حق دست برده است

  یک نفر ازقلب ما عشق وصفارابرده است 

 بازبان دوستی  مهروفا را کنده  است

  در میان دوست ودشمن تخم کین راکاشته است