ای روزگاربی وفا لبخند داری توچرا؟

ازغصه هاازماتم هادلشادمیگردی چرا؟

هرروزمیمرددلی

شایدپدریامادری

یاکه برادرخواهری

تنهامیماندگلی چون دختری مثل  پری

داغ پسربیندیکی

توروزگارافسونگری

باحیله هادل میبری

بااین همه انبارغم

لبخندداری توبه لب

ازهای هوی بیکسان

ازشکوه های مخلصان

دل شاد  میگردی چرا؟

ای روزگارپرجفا

بویی نبردی ازصفا

ازمن گذشت ای بی وفا

بس کن ریاای بی خدا

 باعاشقان بی گناه

حی سنگ میندازی چرا؟

ای روزگار بی وفا

ای روزگار  بی وفا

دل پریشان قلب حیران

همچو آهوی خرامان  می روم

چشم گریان فکرویران

سربه پایین میروم

میروم  حی میروم

اشک ریزان میروم

 آرزو دیگرنمانده میروم

روزگار ی چون قناری

شادوخندان درخیال زندگی

گاه  دست  دردست یارو

بوسه برزلف نگارمیروم

راستی فکرش چه شیرین است

یاری داشتن

درمیان سینه اش مهرومحبت کاشتن

آه افسوس دگروقتی برای عشق نیست 

 دست دردست نگارفرصت نیست

لحظه ها چون بادبه حال رفتن است

می روم حی میروم.اشک ریزان

دل نالان  میروم

غمگساران میروم

چو ن حدیثی مانده گارمیروم

بیقرارمیروم  

 بلبلی درباغ  هستی محکومم به مرگ

آخرین ته  قطره های  خون  خشکیده ست به رگ

دست یارای نوشتن را نکرد

 دل آرامش ندارد جان من

مرگ حق است. گفتنش خیلی روان

  رفتن ازدنیا برایم  آشناست

 جان  شیرین است

 ولی نیست دست تو

هرمسافرآخرش هرجا که باشدرفتنیست

من خودم را چون مسافر دیده ام

 باتمام  مشکلات جنگیده ام

میروم حی میروم اماکجا

بلبلی ساکت شدم هم بیصدا

رفتنم حتمی ست گوحالاچرا

دیریازودرفتنم کارخداست

دیریازودمردنم کارخداست

باهمه درماندگی بازخنده میکنم

بادوچشم اشکبار خودرامهیامیکنم

سینه پردرداست رفیق

 ناگفته هامانده به لب

باهمه آشفتگی احساس مردن میکنم

سینه مالامال درد

دل پراززخمهای سرد

چشمهاکم سوشدند

مرگ تدریجی شده

وقت رفتن آمده

ساعت هم تیک تاک کنان

گویدت رفته زمان

هرچه کردی یانکردی درنهان

قسمتت این بودرفیق

وقت توگشته تمام

حرس ماندن می خوری

کفرمیگویی به هرکس میرسی

غصه داری دردلت

روزگاراین است رفیق

بی خبرازحال وزارتوشدند

وقت رفتن آمده

تیک تاک ساعت می گویدبلند

قسمتت این بود رفیق

قسمتت این بودرفیق

گفتمش دل راکجاتومیبری

گفت آنجاکه تودل میخری

گفتمش  دل مال تو اماکمی لبخند بزن

گفت افسوس که لبخندی نماند

آن سبوع بشکست پیمانه نماند

ناگهان دل رابدستم دادورفت

تا به خودبازآمدم اورفته بود

دل زدست افتاده بود

جای پای اوبه دل نقش بسته بود

دل فریاد می کشید

آی بی وفاای بی خدا

تابه خودمن آمدم دل مرده بود

 بی صدا برروی خاک افتاده

 آه افسوس واقعا"دل مرده بود

پژمرده بود

آه خدایا درجوانی مرده بود