بهانه دل.

نمیدونم امروز چرا دلم گرفته شاید همه عاشقان حال مرا دارند.

یااینکه من فکرمی کنم همه دلشوره وبی تابیها مال من هست وکسی ازحال  دیگری خبری ندارد.

امامن خیلی دوستش دارم.هرروزبه خودم میگم صبر کن همه چی درست میشه اما کی ؟

دل که این حرفها حالیش نیست.همش بهانه دیدن لمس کردن وباصدای بلندفریاد کشیدن وکلمه زیبای دوست

 دارم را بابوسیدن روی لبانش اقرارکردن میگیره .
 آره اقرارکردن رامیگره کاش نزدیکم بود.سرم راروی سینه اش میگذاشتم وبراش تعریف میکردم اشک ریختنم راگریه آرام کردن دلم را سوختن در انتظاربودن را.

آه چه بگویم در خاتمه دل بهانه ترا دارد عزیز دوست داشتنی من .
دوستت دارم چه دوستم داشته باشی یا نداشته باشی