دلنوشته های عسل جون                                    

   آدمک  همیشه تنهابخند

روزوشب  کارتوسرپاست  بخند

 آدمک  دوستت کلاغ هاست بخند

زندگی همش  یه رویاست  بخند

آدمک  احساس بیکسی نکن

 عمرمامثل یخ  همش روآبهاست بخند

آدمک زندگی ارزش نداره

هرچه هست دروغ ورویاست بخند

آدمک خنده ما مصنوعیه

آن خدایی که  جهان راآفرید

 خودش هم مثل تو تنهاست بخند

آدمک مرگ همینجاست بخند

 آن دوچشمی که توراعاشق کرد
 
بازی ودوزوکلک هاست بخند

روزگاربی خیال هرروزنقشه میکشد

هدفش  گریه  تودلهاست بخند

 فکرآن باش   که غربت نیستی

  موندنت کنار  دوستهاست بخند
 
 شب  امروزگر به  فردا نرسید 

.بودنت خودش  یه جور معماست بخند

 آدمک  غمم یه دنیاست بخند

چشم من بروی فرداست بخند

قصه مرادولیلاست بخند

 عاشقی  توی کتاب هاست  بخند

دوست داشتن کلام زیباست بخند

پایه اش روی کلک هاست  بخند

آدمک بخندبخندبه ساده  گی هام بخند

  گله ام زدست غم هاست  بخند

اشک چشمام ونبین روصورتم

سیلی  حرف  آدم هاست بخند

آدمک  عشق که مادرنداره

چون همش  یتیم و تنهاست بخند

گفتنش خدائی زیباست  بخند

آدمک  بخندبگن دیونه ای

رفتنم حالا  مهیاست بخند

رفتنم حالا  مهیاست بخند

 رفتنم حالا مهیاست بخند