میروم تنهای تنها میروم

کوله باری پرزغم بابی قراری میروم

رنگ رخسارم نشان از رفتن است

باتمام آرزوهام میروم

خنده ممنوع شد برام

 بانگاهی پرزحسرت میروم

جاده طولانیست ولی؟ 

 چون پرنده بال وپربشکسته حالی میروم

هیچ امیدی نیست بهرماندنم

با چشم  گریان میروم

باقلب رنجور میروم

بیمارپریشان میروم

اینجا برایم  مرده هست

سردوخاموش میروم

درسکوت لحظه های بیکسی

 درناامیدی میروم

 تنهای تنها میروم

باعشق باجان میروم