آ خه هرکی که آمد  ضربه ای زد به من

 تاجائی هرنفس سیروسیرم کرد

گویم رازدلم  رامن به ابر ها

بی سبب نیست که روی از همه  کس میگیرم

چندصبائی ست که چون سایه بی تصویرم

آ نقدرخسته زهرکس  خدامیداند

 دل شکسته صدبار زخودم بیزارم

حال چه فرق میکند بروم یا که بمانم

 به خودگویم که تاکی دراین غم خانه مهمانم