وقتی که وایناختن میشه دلم توسینه میگره

باخاطرات تلخ وشاداشک خودش جاری میشه

وقتی که  گریه ام میگیره چوآسمون بارونیم

  امابه کی بگم خدامن تودلم زندونیم

تواین ولایت غریب  بگی نگی  موندنیم

درخت کاج هم مثل من یادبابارومیکنه

 باهدیه های زیرپاش یادمامان ومیکنه

 دلم چقدتنگه خدابرای مامان وبابا

تاکی بمونم من جدا بگوخدابگوخدا؟؟

 سال  مامان وایناختنه

نبودنش  شکستنه

 پژ مردنه

هرروز غصه خوردنه

بدم میآد ازسال نو

 برا م تنها موندنه

ازباب  ومام گسستنه

ازباب  ومام گسستنه