رفتم که بمیرم نشد

ازرهگذران فاصله گیرم نشد

فریادکنان  راهی صحرا گشتم

شایدکه خدا جان بگیرد که نشد

گفتم شب  وروزم شده گریه وغم

  آ رزوم بود دگرغصه نبینم که نشد

درظلمت شب دست  به بالا بردم

بانام خدااشک نریزم که نشد

سرخورده  زهرجا که امید ی بود

رفتن زدنیا چراجورنشد 

برهردردیوارنوشتم خدااااا

یاصبربده یاکه ازغصه رها

گفتمش درمان دردم را چه شد؟؟

گفت هرگز این دوا پیدانشد

گفتمش یک زره هم تسکین نیست ؟

گفت افسوس  روزگار  حالیش نشد

گفت افسوس  روزگار  حالیش نشد