هرچه گویم زعشق گل وآب

یا که ازشرح رسیدن به گلاب

 اسم عشق را نوشتم روگلبرگ بهار

گل نرگس ویا  سنبل درباغ نگار

کلمه عشق به گل روح وروان میبازد

ازنوشتن  روی هر کلمه عشق 

 این قلم می ماند

آتش  شعله عشق را به خود میداند

شعر تفسیر زبان عشق را

 بهترازهر عاشق می خواند

 معنی ماندن ورفتن زجهان راداند

عشق به ابرها به باران  وزمین

 عشق به شبنم که سحرخیس  شدند

  عشق به شبهاکه امیدی به فردادارد

 عشق به ماهی  که  گاهی گم  شد

 زیرابرها  خودش پنهان  شد

عشق به مادر که نبودش  درداست

عشق  به  بابا  که جایش خالی ست

عشق ماندن   خدایا   سخت  است

کلمه  عشق  برام چون شمع   شد

 سوختن ساختنش عادت  شد

 من  خدا راخودعشق میدانم

روزوشب اسم خدارا  خوانم

  روزوشب اسم خدارا  خوانم