بیایک لحظه درپس کوچه شهر

میان موج گلهای گلستان

درست درکوچه های باغ احساس

شکست لاله  راباچشم ببینیم

اگردیدیم شقایق گشته زخمی

برای زخم اومرحم بگیریم

اگرصد100بارقلبی راشکستیم

فقط یکباربراش احساس باشیم

بیاهرشب کنارشمع سوزان

بفکردردیک همسایه باشیم

اگردیدیم که سنبل شدپریشان

زتنهایی پناه آوردبیابان

بدانیددردلش غصه نهفته

ویاهم دروجودش غم گرفته

که احساس دورنش  راشکسته

هزاران بارمرده

ولی هیچکس برایش تب نکرده

بیاتادیرنگشته

ویازخم دلش تاعمق نرفته

برایش فکریک درمان باشیم

کسی هرگزتمنایی ندارد

بجزعشق ومحبت باوفایی

چراهی میشکنیم دل راخدایی

بیادوری کنیم ازهرجدایی

بیاییددورهم باهم باشیم

برای لحظه ای انسان باشیم