روزهامیگذرد

ماه به سال

سالها  چون وزش  باد سریع میگذرد

یکنفرنیست بپرسد ازمن

که توازپنچره بسته چه ها میخواهی

شب به صبح

صبح به شب منتظری

همه چی میبینی

گاه باماه که دورش خالیست

 یاستاره که براونورانیست

توسخن میگوئی

یاکه ازرهگذری می پرسی

که کسی گمشده ات رادیده

 راستی گمشده ات کوکجاست

نکند  همچوصدف دردریاست

چون درخشان  مثل گوهرزیباست

یاکه آنکس که به توجان داده

بهرهردرددرمان داده

 به  خدائی که پنهان بوده

توندیدی اورا

گاه انسان گاه چون نورعجیبی  لرزان

  بارها آمدورفت

تونفهمیدی که بود

ماندنش آرزوبود

رفتنش خاطره موند

راستی چه کسی میداند

خانه حق کجاست

هرچه غم  دردنیاست 

چون  نصیب بودبرمارواست

کس نداند که کجاست

اسمش اماخداست

اسمش اماخداست