ای آنکه توئی زجان ودردم آگاه

 ازشدت غم شکوه کنم   گاه بگاه

  درخلوت شب دست بسوی توکنم

یارب نظری کن کمی هم برما

گفتندکه دلت به هردلی راه دارد

استادتوئی ادیب ونقاش توئی

ازیادبرفت این دل بیمار چرا؟

باهروزش  بادکه برگی افتد

باامرتوباشدرسدروزسزا

هرچندکه این دلم همش گریانست

غافل نشدم زراه تومیدانی

یاحق بنماهرچه مریض است شفا

درخاتمه اش لطف به این بنده ناشکرنما

یارب نظری کن کمی هم برما

یارب نظری کن کمی هم به ما