سکوت خلوت تارکی کوچه جانم گریه میخواهد

تمام هیکلم  چون آتشی سوزان این دل گریه میخواهد

ببارای آسمان اینقدرگریانی

که با هربیت درشعرم ندای گریه می آید

چنان بغضی به دل مانده که انگار دست تقدیر است

که هردم گریه میخواهد

مگراحساس شعرمرده

دلم دق کرده ازغصه

برای گریه های بی صدایم گریه میخواهد