نفس درسینه میگیرد

که خوبان زودمیمرند

زمانه ریشه اش رنگ است

زنیرنگها دلش تنگ است

زدل هیچی نمیگویم

خودش درگیریک جنگ است

خوشی اززندگی رفته

به جاش کین وحسدمانده

زدوستی ووفا

اسمش فقط زنده هست

  صداقت هم سفرکرده

به جای راستی کین ودروغ مانده

نفس درسینه میمیرد

که رسم روزگاراین است

برای عشق گریه نیست شادی نیست

زدل هیچی نمیگویم

خودش  درگیریک جنگ است