لعنت به توای روزگار

انسان راکردی بی قرار

تارنگ شادی می بینی

 گریان می سازی بی خیال

نفرین به تومن می کنم

چونکه ندادی تومجال

برهرکسی دست بردزدی

بردی یکی ازدودمان

گریان نمودی خنده را

نالان توکردی بنده را

ای روزگار بی وفا

فرصت نمیدی تو چرا؟

تاگریه ها خندان شوند

 غمگین نباشندآدما

ازشادیهاسیراب شوند

لعنت به تو ای روزگار

لعنت به توای روزگار